wąto-ru

wątoru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wątor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wątorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wątorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wątorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wątoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wątorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wątorommnoga celownikmęski rzeczowy
wątorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wątorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wątorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wątorymnoga mianownikmęski rzeczowy
wątorymnoga biernikmęski rzeczowy
wątorymnoga wołaczmęski rzeczowy
wątorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wątorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz