węcław-ku

Węcławku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Węcławek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Węcławekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Węcławkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Węcławkapojedyncza biernikmęski osobowy
Węcławkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Węcławkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Węcławkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Węcławkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Węcławkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Węcławkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Węcławkommnoga celownikmęski osobowy
Węcławkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Węcławkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Węcławkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Węcławkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Węcławkówmnoga biernikmęski osobowy
Węcławkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Węcławkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz