wędrow-cą

wędrowcą (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wędrowca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wędrowcapojedyncza mianownikmęski osobowy
wędrowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wędrowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wędrowcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wędrowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wędrowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wędrowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wędrowcępojedyncza biernikmęski osobowy
wędrowcopojedyncza wołaczmęski osobowy
wędrowcommnoga celownikmęski osobowy
wędrowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wędrowcówmnoga biernikmęski osobowy
wędrowcymnoga mianownikmęski osobowy
wędrowcymnoga wołaczmęski osobowy
wędrowcypojedyncza celownikmęski osobowy
wędrowcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
wędrowcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz