węga-ry

węgary (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: węgar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
węgarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
węgarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
węgarapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
węgarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
węgaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
węgarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
węgarommnoga celownikmęski rzeczowy
węgarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
węgarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
węgarymnoga mianownikmęski rzeczowy
węgarymnoga biernikmęski rzeczowy
węgarymnoga wołaczmęski rzeczowy
węgarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
węgarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz