wła-da-rze

Władarze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Władarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Władarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Władarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Władarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Władarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Władarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Władarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Władarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Władarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Władarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Władarzommnoga celownikmęski osobowy
Władarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Władarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Władarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Władarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Władarzówmnoga biernikmęski osobowy
Władarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Władarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz