wła-dy-cy

władycy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: władyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
władycepojedyncza celownikmęski osobowy
władycepojedyncza miejscownikmęski osobowy
władycymnoga mianownikmęski osobowy
władycymnoga wołaczmęski osobowy
władykapojedyncza mianownikmęski osobowy
władykachmnoga miejscownikmęski osobowy
władykamimnoga narzędnikmęski osobowy
władykąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
władykępojedyncza biernikmęski osobowy
władykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
władykimnoga biernikmęski zwierzęcy
władykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
władykipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
władykopojedyncza wołaczmęski osobowy
władykommnoga celownikmęski osobowy
władykowiemnoga mianownikmęski osobowy
władykowiemnoga wołaczmęski osobowy
władykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
władykówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz