wła-dy-kiem

władykiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: władyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
władykpojedyncza mianownikmęski osobowy
władykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
władykapojedyncza biernikmęski osobowy
władykachmnoga miejscownikmęski osobowy
władykamimnoga narzędnikmęski osobowy
władykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
władykimnoga biernikmęski zwierzęcy
władykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
władykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
władykommnoga celownikmęski osobowy
władykowipojedyncza celownikmęski osobowy
władykowiemnoga mianownikmęski osobowy
władykowiemnoga wołaczmęski osobowy
władykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
władykówmnoga biernikmęski osobowy
władykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
władykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz