wła-sno-ust-no-ść

własnoustność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: własnoustność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
własnoustnościmnoga dopełniaczżeński
własnoustnościmnoga mianownikżeński
własnoustnościmnoga biernikżeński
własnoustnościmnoga wołaczżeński
własnoustnościpojedyncza celownikżeński
własnoustnościpojedyncza miejscownikżeński
własnoustnościpojedyncza dopełniaczżeński
własnoustnościpojedyncza wołaczżeński
własnoustnościachmnoga miejscownikżeński
własnoustnościamimnoga narzędnikżeński
własnoustnościąpojedyncza narzędnikżeński
własnoustnościommnoga celownikżeński
własnoustnośćpojedyncza biernikżeński
własnoustnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz