wła-sow-ce

własowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: własowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
własowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
własowcapojedyncza biernikmęski osobowy
własowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
własowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
własowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
własowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
własowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
własowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
własowcommnoga celownikmęski osobowy
własowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
własowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
własowcówmnoga biernikmęski osobowy
własowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
własowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
własowcymnoga mianownikmęski osobowy
własowcymnoga wołaczmęski osobowy
własowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
własowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz