wła-sta

własta (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: włast

słowoliczbaprzypadekrodzaj
włastpojedyncza mianownikmęski osobowy
włastapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
włastapojedyncza biernikmęski osobowy
włastachmnoga miejscownikmęski osobowy
włastamimnoga narzędnikmęski osobowy
włastempojedyncza narzędnikmęski osobowy
włastommnoga celownikmęski osobowy
włastowipojedyncza celownikmęski osobowy
włastowiemnoga mianownikmęski osobowy
włastowiemnoga wołaczmęski osobowy
włastówmnoga dopełniaczmęski osobowy
włastówmnoga biernikmęski osobowy
włastymnoga mianownikmęski zwierzęcy
włastymnoga biernikmęski zwierzęcy
włastymnoga wołaczmęski zwierzęcy
właściepojedyncza miejscownikmęski osobowy
właściepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz