wło-dy-cy

włodycy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: włodyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
włodycepojedyncza celownikmęski osobowy
włodycepojedyncza miejscownikmęski osobowy
włodycymnoga mianownikmęski osobowy
włodycymnoga wołaczmęski osobowy
włodykapojedyncza mianownikmęski osobowy
włodykachmnoga miejscownikmęski osobowy
włodykamimnoga narzędnikmęski osobowy
włodykąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
włodykępojedyncza biernikmęski osobowy
włodykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
włodykimnoga biernikmęski zwierzęcy
włodykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
włodykipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
włodykopojedyncza wołaczmęski osobowy
włodykommnoga celownikmęski osobowy
włodykowiemnoga mianownikmęski osobowy
włodykowiemnoga wołaczmęski osobowy
włodykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
włodykówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz