wło-ku

włoku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: włok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
włokpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
włokpojedyncza biernikmęski rzeczowy
włokapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
włokachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
włokamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
włokimnoga mianownikmęski rzeczowy
włokimnoga biernikmęski rzeczowy
włokimnoga wołaczmęski rzeczowy
włokiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
włokommnoga celownikmęski rzeczowy
włokowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
włokówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
włokupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
włokupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
włokupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz