za-bo-bon-nik

zabobonnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zabobonnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zabobonnicymnoga mianownikmęski osobowy
zabobonnicymnoga wołaczmęski osobowy
zabobonnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zabobonnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zabobonnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zabobonnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zabobonnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zabobonnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zabobonnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zabobonnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zabobonnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zabobonnikommnoga celownikmęski osobowy
zabobonnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zabobonnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zabobonnikówmnoga biernikmęski osobowy
zabobonnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zabobonnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz