za-chro-no

zachrono (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: zachrona

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zachronmnoga dopełniaczżeński
zachronapojedyncza mianownikżeński
zachronachmnoga miejscownikżeński
zachronamimnoga narzędnikżeński
zachronąpojedyncza narzędnikżeński
zachronępojedyncza biernikżeński
zachroniepojedyncza celownikżeński
zachroniepojedyncza miejscownikżeński
zachronopojedyncza wołaczżeński
zachronommnoga celownikżeński
zachronymnoga mianownikżeński
zachronymnoga biernikżeński
zachronymnoga wołaczżeński
zachronypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz