liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Zahor | mnoga | dopełniacz | żeński |
| Zahora | pojedyncza | mianownik | żeński |
| Zahorach | mnoga | miejscownik | żeński |
| Zahorami | mnoga | narzędnik | żeński |
| Zahorą | pojedyncza | narzędnik | żeński |
| Zahorę | pojedyncza | biernik | żeński |
| Zahoro | pojedyncza | wołacz | żeński |
| Zahorom | mnoga | celownik | żeński |
| Zahory | mnoga | mianownik | żeński |
| Zahory | mnoga | biernik | żeński |
| Zahory | mnoga | wołacz | żeński |
| Zahory | pojedyncza | dopełniacz | żeński |
| Zahorze | pojedyncza | celownik | żeński |
| Zahorze | pojedyncza | miejscownik | żeński |
liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Zahora | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Zahorach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Zahorami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Zahorą | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Zahorę | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Zahoro | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Zahorom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Zahorowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Zahorowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Zahorów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Zahorów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Zahory | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Zahory | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Zahory | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Zahory | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Zahorze | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Zahorze | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
