za-ka-pio-ry

zakapiory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: zakapior

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zakapiorpojedyncza mianownikmęski osobowy
zakapiorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zakapiorapojedyncza biernikmęski osobowy
zakapiorachmnoga miejscownikmęski osobowy
zakapioramimnoga narzędnikmęski osobowy
zakapiorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zakapiorommnoga celownikmęski osobowy
zakapiorowipojedyncza celownikmęski osobowy
zakapiorowiemnoga mianownikmęski osobowy
zakapiorowiemnoga wołaczmęski osobowy
zakapiorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zakapiorówmnoga biernikmęski osobowy
zakapiorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
zakapiorymnoga biernikmęski zwierzęcy
zakapiorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
zakapiorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
zakapiorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
zakapiorzymnoga mianownikmęski osobowy
zakapiorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz