za-kon-ni-kom

zakonnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zakonnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zakonnicymnoga mianownikmęski osobowy
zakonnicymnoga wołaczmęski osobowy
zakonnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zakonnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zakonnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zakonnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zakonnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zakonnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zakonnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zakonnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zakonnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zakonnikommnoga celownikmęski osobowy
zakonnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zakonnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zakonnikówmnoga biernikmęski osobowy
zakonnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zakonnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz