za-mar-ni-ka-mi

zamarnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: zamarnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zamarnikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
zamarnikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
zamarnikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
zamarnikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
zamarnikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
zamarnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zamarnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zamarnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zamarnikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
zamarnikommnoga celownikmęski zwierzęcy
zamarnikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
zamarnikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
zamarnikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
zamarnikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz