za-mesz-nik

zamesznik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zamesznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zamesznicymnoga mianownikmęski osobowy
zamesznicymnoga wołaczmęski osobowy
zamesznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zamesznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zamesznikapojedyncza biernikmęski osobowy
zamesznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zamesznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zamesznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zamesznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zamesznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zamesznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zamesznikommnoga celownikmęski osobowy
zamesznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zamesznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zamesznikówmnoga biernikmęski osobowy
zamesznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zamesznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz