za-mien-ni-ku

zamienniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zamiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zamiennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zamiennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zamiennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zamiennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zamiennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zamiennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
zamiennikimnoga biernikmęski rzeczowy
zamiennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
zamiennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zamiennikommnoga celownikmęski rzeczowy
zamiennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zamiennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zamiennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zamiennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz