za-orek

zaorek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zaorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zaorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zaorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zaorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zaorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
zaorkimnoga biernikmęski rzeczowy
zaorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
zaorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zaorkommnoga celownikmęski rzeczowy
zaorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zaorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zaorkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zaorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zaorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

zaorek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: zaorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaorcepojedyncza celownikżeński
zaorcepojedyncza miejscownikżeński
zaorekmnoga dopełniaczżeński
zaorkapojedyncza mianownikżeński
zaorkachmnoga miejscownikżeński
zaorkamimnoga narzędnikżeński
zaorkąpojedyncza narzędnikżeński
zaorkępojedyncza biernikżeński
zaorkimnoga mianownikżeński
zaorkimnoga biernikżeński
zaorkimnoga wołaczżeński
zaorkipojedyncza dopełniaczżeński
zaorkopojedyncza wołaczżeński
zaorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz