za-or-ku

zaorku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zaorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zaorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zaorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zaorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zaorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
zaorkimnoga biernikmęski rzeczowy
zaorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
zaorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zaorkommnoga celownikmęski rzeczowy
zaorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zaorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zaorkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zaorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zaorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz