za-plot-ko

zaplotko (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: zaplotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaplotcepojedyncza celownikżeński
zaplotcepojedyncza miejscownikżeński
zaplotekmnoga dopełniaczżeński
zaplotkapojedyncza mianownikżeński
zaplotkachmnoga miejscownikżeński
zaplotkamimnoga narzędnikżeński
zaplotkąpojedyncza narzędnikżeński
zaplotkępojedyncza biernikżeński
zaplotkimnoga mianownikżeński
zaplotkimnoga biernikżeński
zaplotkimnoga wołaczżeński
zaplotkipojedyncza dopełniaczżeński
zaplotkopojedyncza wołaczżeński
zaplotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz