za-praw-ko

zaprawko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: zaprawka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaprawcepojedyncza celownikżeński
zaprawcepojedyncza miejscownikżeński
zaprawekmnoga dopełniaczżeński
zaprawkapojedyncza mianownikżeński
zaprawkachmnoga miejscownikżeński
zaprawkamimnoga narzędnikżeński
zaprawkąpojedyncza narzędnikżeński
zaprawkępojedyncza biernikżeński
zaprawkimnoga mianownikżeński
zaprawkimnoga biernikżeński
zaprawkimnoga wołaczżeński
zaprawkipojedyncza dopełniaczżeński
zaprawkopojedyncza wołaczżeński
zaprawkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz