za-pust-nik

zapustnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zapustnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zapustnicymnoga mianownikmęski osobowy
zapustnicymnoga wołaczmęski osobowy
zapustnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zapustnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zapustnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zapustnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zapustnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zapustnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zapustnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zapustnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zapustnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zapustnikommnoga celownikmęski osobowy
zapustnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zapustnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zapustnikówmnoga biernikmęski osobowy
zapustnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zapustnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz