za-rze-cza-nin

zarzeczanin (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zarzeczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zarzeczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
zarzeczanmnoga biernikmęski osobowy
zarzeczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
zarzeczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
zarzeczaniemnoga mianownikmęski osobowy
zarzeczaniemnoga wołaczmęski osobowy
zarzeczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
zarzeczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zarzeczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
zarzeczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zarzeczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
zarzeczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
zarzeczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
zarzeczanommnoga celownikmęski osobowy
zarzeczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
zarzeczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
zarzeczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz