za-ta-czar-ce

zataczarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: zataczarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zataczarcepojedyncza celownikżeński
zataczarcepojedyncza miejscownikżeński
zataczarekmnoga dopełniaczżeński
zataczarkapojedyncza mianownikżeński
zataczarkachmnoga miejscownikżeński
zataczarkamimnoga narzędnikżeński
zataczarkąpojedyncza narzędnikżeński
zataczarkępojedyncza biernikżeński
zataczarkimnoga mianownikżeński
zataczarkimnoga biernikżeński
zataczarkimnoga wołaczżeński
zataczarkipojedyncza dopełniaczżeński
zataczarkopojedyncza wołaczżeński
zataczarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz