za-to-rę

Zatorę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Zatora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zatorapojedyncza mianownikmęski osobowy
Zatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Zatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Zatorąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Zatorępojedyncza biernikmęski osobowy
Zatoropojedyncza wołaczmęski osobowy
Zatorommnoga celownikmęski osobowy
Zatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Zatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Zatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Zatorówmnoga biernikmęski osobowy
Zatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Zatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Zatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Zatorypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Zatorzepojedyncza celownikmęski osobowy
Zatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Zatorę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Zatora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zatormnoga dopełniaczżeński
Zatorapojedyncza mianownikżeński
Zatorachmnoga miejscownikżeński
Zatoramimnoga narzędnikżeński
Zatorąpojedyncza narzędnikżeński
Zatorępojedyncza biernikżeński
Zatoropojedyncza wołaczżeński
Zatorommnoga celownikżeński
Zatorymnoga mianownikżeński
Zatorymnoga biernikżeński
Zatorymnoga wołaczżeński
Zatorypojedyncza dopełniaczżeński
Zatorzepojedyncza celownikżeński
Zatorzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz