za-two-ro

zatworo (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: zatwora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zatworapojedyncza mianownikżeński
zatworachmnoga miejscownikżeński
zatworamimnoga narzędnikżeński
zatworąpojedyncza narzędnikżeński
zatworępojedyncza biernikżeński
zatworopojedyncza wołaczżeński
zatworommnoga celownikżeński
zatworymnoga mianownikżeński
zatworymnoga biernikżeński
zatworymnoga wołaczżeński
zatworypojedyncza dopełniaczżeński
zatworzepojedyncza celownikżeński
zatworzepojedyncza miejscownikżeński
zatwórmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz