za-ufa-ńca

zaufańca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zaufaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaufaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
zaufańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zaufańcapojedyncza biernikmęski osobowy
zaufańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
zaufańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
zaufańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zaufańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
zaufańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zaufańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zaufańcommnoga celownikmęski osobowy
zaufańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
zaufańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zaufańcówmnoga biernikmęski osobowy
zaufańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zaufańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
zaufańcymnoga mianownikmęski osobowy
zaufańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz