zbrod-ni-ka

zbrodnika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zbrodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zbrodnicymnoga mianownikmęski osobowy
zbrodnicymnoga wołaczmęski osobowy
zbrodnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zbrodnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zbrodnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zbrodnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zbrodnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zbrodnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zbrodnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zbrodnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zbrodnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zbrodnikommnoga celownikmęski osobowy
zbrodnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zbrodnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zbrodnikówmnoga biernikmęski osobowy
zbrodnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zbrodnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz