zbyt-kow-ni-ku

zbytkowniku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zbytkownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zbytkownicymnoga mianownikmęski osobowy
zbytkownicymnoga wołaczmęski osobowy
zbytkownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zbytkownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zbytkownikapojedyncza biernikmęski osobowy
zbytkownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zbytkownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zbytkownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zbytkownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zbytkownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zbytkownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zbytkownikommnoga celownikmęski osobowy
zbytkownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zbytkownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zbytkownikówmnoga biernikmęski osobowy
zbytkownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zbytkownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz