zbyt-ni-ku

zbytniku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zbytnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zbytnicymnoga mianownikmęski osobowy
zbytnicymnoga wołaczmęski osobowy
zbytnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zbytnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zbytnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zbytnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zbytnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zbytnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zbytnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zbytnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zbytnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zbytnikommnoga celownikmęski osobowy
zbytnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zbytnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zbytnikówmnoga biernikmęski osobowy
zbytnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zbytnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz