zdan-ce-wi-czu

Zdancewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Zdancewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zdancewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Zdancewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Zdancewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Zdancewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Zdancewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Zdancewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Zdancewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Zdancewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Zdancewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Zdancewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Zdancewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Zdancewiczommnoga celownikmęski osobowy
Zdancewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Zdancewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Zdancewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Zdancewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Zdancewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Zdancewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Zdancewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz