zde-bi-ku

Zdebiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Zdebik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zdebikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Zdebikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Zdebikapojedyncza biernikmęski osobowy
Zdebikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Zdebikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Zdebikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Zdebikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Zdebikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Zdebikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Zdebikommnoga celownikmęski osobowy
Zdebikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Zdebikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Zdebikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Zdebikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Zdebikówmnoga biernikmęski osobowy
Zdebikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Zdebikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz