zdo-by-cie-le

zdobyciele (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zdobyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zdobycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
zdobycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zdobycielapojedyncza biernikmęski osobowy
zdobycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
zdobycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
zdobycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zdobycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
zdobycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zdobycielemnoga mianownikmęski osobowy
zdobycielemnoga wołaczmęski osobowy
zdobycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zdobycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
zdobycielimnoga biernikmęski osobowy
zdobycielommnoga celownikmęski osobowy
zdobycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
zdobycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zdobycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz