zdu-ni-ku

Zduniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Zdunik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zdunikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Zdunikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Zdunikapojedyncza biernikmęski osobowy
Zdunikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Zdunikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Zdunikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Zdunikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Zdunikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Zdunikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Zdunikommnoga celownikmęski osobowy
Zdunikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Zdunikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Zdunikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Zdunikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Zdunikówmnoga biernikmęski osobowy
Zdunikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Zdunikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz