zdzie-nic-ki

Zdzienicki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Zdzienicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zdzieniccymnoga mianownikmęski osobowy
Zdzieniccymnoga wołaczmęski osobowy
Zdzienickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Zdzienickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Zdzienickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Zdzienickichmnoga biernikmęski osobowy
Zdzienickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Zdzienickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Zdzienickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Zdzienickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Zdzienickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Zdzienickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Zdzienickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Zdzienickimmnoga celownikmęski osobowy
Zdzienickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Zdzienickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Zdzienickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz