ze-la-to-rzy

zelatorzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zelator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zelatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
zelatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zelatorapojedyncza biernikmęski osobowy
zelatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
zelatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
zelatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zelatorommnoga celownikmęski osobowy
zelatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
zelatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zelatorówmnoga biernikmęski osobowy
zelatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
zelatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
zelatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
zelatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
zelatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
zelatorzymnoga mianownikmęski osobowy
zelatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz