ze-spo-li-ku

zespoliku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zespolik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zespolikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zespolikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zespolikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zespolikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zespolikimnoga mianownikmęski rzeczowy
zespolikimnoga biernikmęski rzeczowy
zespolikimnoga wołaczmęski rzeczowy
zespolikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zespolikommnoga celownikmęski rzeczowy
zespolikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zespolikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zespolikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zespolikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zespolikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz