ze-szyt

zeszyt (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zeszyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zeszyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zeszyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
zeszytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zeszytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zeszytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zeszytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zeszytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zeszytommnoga celownikmęski rzeczowy
zeszytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zeszytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zeszytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zeszytymnoga mianownikmęski rzeczowy
zeszytymnoga biernikmęski rzeczowy
zeszytymnoga wołaczmęski rzeczowy
zszyte lub sklejone karty papieru, przeznaczone do pisania lub rysowania.

· W zeszycie zobaczyłam wielką czerwoną dwóję.
· Dzieci piszą w zeszycie w kratkę.

egzemplarz danego numeru czasopisma.

samodzielna wydawniczo część większego wydawnictwa drukowanego.

Źródła danych

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz