ze-słan-nik

zesłannik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zesłannik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zesłannicymnoga mianownikmęski osobowy
zesłannicymnoga wołaczmęski osobowy
zesłannikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zesłannikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zesłannikapojedyncza biernikmęski osobowy
zesłannikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zesłannikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zesłannikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zesłannikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zesłannikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zesłannikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zesłannikommnoga celownikmęski osobowy
zesłannikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zesłannikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zesłannikówmnoga biernikmęski osobowy
zesłannikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zesłannikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz