ze-zwło-ki

zezwłoki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zezwłok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zezwłokpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zezwłokpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zezwłokapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zezwłokachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zezwłokamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zezwłokimnoga mianownikmęski rzeczowy
zezwłokimnoga biernikmęski rzeczowy
zezwłokimnoga wołaczmęski rzeczowy
zezwłokiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zezwłokommnoga celownikmęski rzeczowy
zezwłokowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zezwłokówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zezwłokupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zezwłokupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zezwłokupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz