zgon-ni-cy

zgonnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zgonnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zgonnicymnoga mianownikmęski osobowy
zgonnicymnoga wołaczmęski osobowy
zgonnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zgonnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zgonnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zgonnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zgonnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zgonnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zgonnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zgonnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zgonnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zgonnikommnoga celownikmęski osobowy
zgonnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zgonnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zgonnikówmnoga biernikmęski osobowy
zgonnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zgonnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz