zik-ku-ra-tu

zikkuratu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zikkurat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zikkuraciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zikkuraciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
zikkuratpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zikkuratpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zikkuratachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zikkuratamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zikkuratempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zikkuratommnoga celownikmęski rzeczowy
zikkuratowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zikkuratówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zikkuratupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zikkuratymnoga mianownikmęski rzeczowy
zikkuratymnoga biernikmęski rzeczowy
zikkuratymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz