zmia-ta-czu

zmiataczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zmiatacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zmiataczpojedyncza mianownikmęski osobowy
zmiataczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zmiataczapojedyncza biernikmęski osobowy
zmiataczachmnoga miejscownikmęski osobowy
zmiataczamimnoga narzędnikmęski osobowy
zmiataczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zmiataczemnoga biernikmęski zwierzęcy
zmiataczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zmiataczemnoga mianownikmęski osobowy
zmiataczemnoga wołaczmęski osobowy
zmiataczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zmiataczommnoga celownikmęski osobowy
zmiataczowipojedyncza celownikmęski osobowy
zmiataczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zmiataczówmnoga biernikmęski osobowy
zmiataczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zmiataczupojedyncza wołaczmęski osobowy
zmiataczymnoga dopełniaczmęski osobowy
zmiataczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz