zna-le-źcom

znaleźcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: znaleźca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
znaleźcapojedyncza mianownikmęski osobowy
znaleźcachmnoga miejscownikmęski osobowy
znaleźcamimnoga narzędnikmęski osobowy
znaleźcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
znaleźcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
znaleźcemnoga biernikmęski zwierzęcy
znaleźcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
znaleźcępojedyncza biernikmęski osobowy
znaleźcopojedyncza wołaczmęski osobowy
znaleźcommnoga celownikmęski osobowy
znaleźcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
znaleźcówmnoga biernikmęski osobowy
znaleźcymnoga mianownikmęski osobowy
znaleźcymnoga wołaczmęski osobowy
znaleźcypojedyncza celownikmęski osobowy
znaleźcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
znaleźcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz