zna-mien-nik

znamiennik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: znamiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
znamiennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
znamiennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
znamiennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
znamiennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
znamiennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
znamiennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
znamiennikimnoga biernikmęski rzeczowy
znamiennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
znamiennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
znamiennikommnoga celownikmęski rzeczowy
znamiennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
znamiennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
znamiennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
znamiennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz