zoo-tech-ni-ku

zootechniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zootechnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zootechnicymnoga mianownikmęski osobowy
zootechnicymnoga wołaczmęski osobowy
zootechnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zootechnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zootechnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zootechnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zootechnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zootechnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zootechnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zootechnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zootechnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zootechnikommnoga celownikmęski osobowy
zootechnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zootechnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zootechnikówmnoga biernikmęski osobowy
zootechnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zootechnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz