zu-bi-ku

Zubiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Zubik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zubikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Zubikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Zubikapojedyncza biernikmęski osobowy
Zubikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Zubikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Zubikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Zubikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Zubikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Zubikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Zubikommnoga celownikmęski osobowy
Zubikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Zubikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Zubikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Zubikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Zubikówmnoga biernikmęski osobowy
Zubikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Zubikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz